STOPIEŃ HM W ORGANIZACJI HARCERZY W ZHP I W ZHP W POLSCE
Czuwaj Druhno! Czuwaj Druhu!
Jak się masz? Co u Ciebie słychać? Jak Ci minął tydzień? U nas to szkoda gadać. To znaczy wszystko u nas jest dobrze ale ten czas to zdecydowanie za szybko leci. Czy wiesz, że już za chwilę zaczyna się maj - czyli mamy prawie połowę 2026 roku?
No istne szaleństwo.
Dzisiaj dalej będziemy rozmawiać o stopniu harcmistrza / harcmistrzyni w dwóch ZHP - tym działającym w kraju i tym działającym poza jego granicami.
Zakończmy sobie najpierw temat wymagań na stopnie, i potem pójdziemy dalej.
ZHP Świat Organizacja Harcerzy
W Regulaminie Stopnia Harcmistrza czytamy:
“Harcmistrz jest czynnym członkiem ZHP współodpowiedzialnym za kierunek ideowy i rozwój Związku, a w szczególności Organizacji Harcerzy.
Niemniej, aktywność instruktorska i rodzaj pracy harcmistrza przekracza ramy organizacyjne. Jest on nie tylko wszechstronnie doświadczony instruktor, ale także wyrobiony pracownik społeczny oraz świadomy swej roli Polak o niezachwianej postawie niepodległościowej. Jako taki ma w pełni realizować w życiu swoim i wśród otoczenia zasady Prawa Harcerskiego przez wzorową harcerską postawę.
Od harcmistrza oczekuje się: dojrzałości, zrównoważenia, skrystalizowanego poglądu na życie, zajęcia miejsca w życiu zawodowym, społecznym i obywatelskim – dające jemu możność kreowania rzeczywistości harcerskiej w społeczeństwie i wprowadzania do niego zasad harcerskich.
Harcmistrz nie pracuje dla wyróżnień ani odznaczeń, gdyż pracę swą na każdym odcinku uważa za służbę harcerską i najwyższą nagrodą dla niego jest przeświadczenie dobrze spełnionego obowiązku.
I. Program pracy, kształcenia i próby
1. Wychowanie.
a. Ogólne zasady wychowania.
b. Zasady wychowania religijnego.
c. Zasady wychowania narodowego.
d. Zasady wychowania społecznego.
e. Zasady wychowania harcerskiego.
2. Metody.
a. Zarys psychologii.
b. Zasady kształcenia charakteru.
c. Metody pracy harcerskiej na różnych szczeblach.
d. Technika harcerska jako metoda pracy.
3. Organizacja.
a. Organizacja ZHP.
b. Organizacja Skautingu.
c. Organizacja Harcerstwa w Kraju.
d. Organizacja administracji, logistyki i gospodarki.
4. Programy.
a. Programy pracy drużyny i gromady.
b. Programy pracy hufca.
c. Programowanie na szczeblu chorągwi.
d. Programy pracy akcji noclegowych – w tym kolonii/obozów.
e. Prowadzenie imprez publicznych.
5. Bibliografia.
a. Wydawnictwa GK Harcerzy.
b. Wydawnictwa harcerskie inne.
c. Wydawnictwa naukowe przydatne w pracy harcerskiej.
d. Wydawnictwa popularne przydatne w pracy harcerskiej.
II. Kształcenie
6. Kształcenie kandydata na harcmistrza przybiera trzy osobne formy, każda z których jest niezbędna w przygotowaniu do próby na stopień:
a. Przez samokształcenie i pracę nad sobą.
b. Przez czynny udział w pracy harcerskiej na odpowiednich kierowniczych funkcjach.
c. Na kursach harcmistrzowskich.
7. Na kurs harcmistrzowski może być przyjęty podharcmistrz, który:
a. Pracuje na odpowiedniej kierowniczej funkcji w Organizacji Harcerzy.
b. Wywiązuje się ze swoich obowiązków.
c. Wykazuje postęp w pracy nad sobą.
8. W uzasadnionych wypadkach i za zgodą Naczelnika może być przyjęty na kurs kandydat, który jest w trakcie zdawania próby na stopień podharcmistrza.
9. Wyjątkowo, Naczelnik może dopuścić kandydata do próby przed zakończeniem Kursu/Obozu.
10. Kurs/Obóz harcmistrzowski należy prowadzić w formie pogadanek dyskusyjnych, wykładów i praktycznych zajęć.
11. W programie Kursu/Obozu harcmistrzowskiego należy dokładnie przepracować materiał zawarty w programach prób na stopnie harcerzy oraz materiał zawarty w programach kształcenia i próby podharcmistrzów i harcmistrzów.
12. Wskazane jest, aby kandydat na harcmistrza także wziął udział w kursie-obozie
podharcmistrzowskim jako instruktor, prowadzący część zajęć.
III. Warunki dopuszczenia do próby
13. Do próby na stopień harcmistrza może być dopuszczony podharcmistrz, który posiada następujące warunki:
a. Ukończył 21 lat.
b. Posiada co najmniej średnie wykształcenie /pożądane wyższe/ oraz dobrą umiejętność poprawnego wypowiadania się w języku polskim.
c. Pracował co najmniej dwa lata na odpowiedzialnym stanowisku w Organizacji Harcerzy w stopniu podharcmistrza, przy czym wykazał się dodatnim wynikiem pracy organizacyjnej i wychowawczej, a w szczególności umiejętnością kierowania grupą współpracowników oraz wytworzeniem prawdziwej harcerskiej atmosfery zaufania i pogody ducha.
d. Ukończył Kurs/Obóz harcmistrzowski.
e. Zna materiały opracowane przez GKH oraz posiada podręczną biblioteczkę harcerską.
IV. Próba
14. Instrukcja Obowiązująca 04 opisuje dokładną procedurę zdobycia stopnia harcmistrza.
15. Próba na stopień harcmistrza trwa minimum sześć miesięcy.
16. Do wsparcia podczas swojej próby kandydat ma prawo wybrania spośród harcmistrzów „Mentora”, który nie jest członkiem komisji na próbę. Rola Mentora to inspirowanie i wspieranie kandydata podczas próby przez regularny kontakt i dyskusje, wskazywanie pożytecznych źródeł informacji oraz zachęcanie do maksymalnego wykorzystania możliwości jakie daje próba.
17. Próba odbywa się w formie rozmów z kandydatem, pracy pisemnej (punkt 6 próby) oraz na podstawie obserwacji wykonanych prac/programów harcerskich na temat podany w karcie próby.
18. Zadania praktyczne muszą być potwierdzone przez komendanta chorągwi lub harcmistrza, upoważnionego przez komendanta chorągwi.
19. Poszczególne części próby, jeśli nie mogą być przeprowadzone bezpośrednio, mogą być wykonane korespondencyjnie w czasie określonym przez członka komisji. W uzasadnionych wypadkach rozmowa może się odbyć telefonicznie lub za pomocą ‘Skype’ lub innego podobnego narzędzia telekomunikacyjnego. Rozmowa nie powinna być egzaminem, lecz dyskusją mającą na celu stwierdzenie wiedzy kandydata na dany temat.
20. Po odbytej rozmowie członkowie Komisji oceniają wiedzę kandydata i podpisują Protokół Próby przy odpowiednim punkcie.
21. Próba może być zamknięta przez Naczelnika w sytuacji, gdzie po rozmowie z kandydatem nie ma widoków na postęp. Może to nastąpić na tle albo braku zaangażowania ze strony kandydata albo nieosiągnięcia przez kandydata dostatecznego poziomu.
V. Mianowanie
22.
a. Harcmistrza mianuje Naczelnik swoim rozkazem na wniosek Przewodniczącego Komisji Prób na stopień harcmistrza przy GKH.
b. Przewodniczący Komisji przedstawia wniosek na podstawie protokołu pomyślnie przeprowadzonej próby oraz dokumentacji przesłanej przez Komendanta Chorągwi kandydata.
VI. Oznaki stopnia
23.
a. Czerwona podkładka /typu instruktorskiego/ pod krzyżem.
b. Czerwona lilia /typu instruktorskiego/ naszyta na lewym rękawie.
Wzory oznak znajdują się w Regulaminie Mundurowym.
VII. Obowiązki i uprawnienia harcmistrzów
24. Obowiązki harcmistrzów są określone w Regulaminie Starszyzny Organizacji Harcerzy /par. VII pkt. 24/, a mianowicie:
a. przestrzeganie Prawa harcerskiego
b. krzewienie ideologii harcerskiej i popieranie celów Związku
c. czynny udział w pracy harcerskiej przede wszystkim na stanowisku wychowawczym
d. coroczna rejestracja
e. opłacanie składek instruktorskich
f. prenumerata pism harcerskich wskazanych przez Naczelnika Harcerzy
g. używanie podręczników wydanych przez Główną Kwaterę Harcerzy
25. Uprawnienia czynnych harcmistrzów są określone w Regulaminie Starszyzny Organizacji Harcerzy /par. VII pkt. 29/, a mianowicie:
a. bierne i czynne prawo wyborcze do wszystkich władz Związku
b. prawo do sprawowania wszelkich funkcji w Związku
c. prawo do odbierania Przyrzeczenia harcerskiego z upoważnienia
hufcowego
26. Czynni harcmistrze mają prawo i obowiązek brania udziału w konferencjach instruktorskich (Regulamin Starszyzny Organizacji Harcerzy /par. VIII pkt. 34/).
VIII. Rejestracja harcmistrzów i zaliczanie służby
27. Każdy harcmistrz ma obowiązek dokonywać rocznej rejestracji w jednostce, do której ma przydział, wypełniając wykaz służby i opłacając należną składkę organizacyjną.
28. Naczelnik Harcerzy zalicza służbę wszystkim harcmistrzom, którzy się wywiązali z obowiązków organizacyjnych wymienionych w par. VII pkt. 24 Regulaminu Starszyzny Organizacji Harcerzy oraz pełnili jedną z funkcji wymienionych w par. XIII, pkt. 58 tegoż Regulaminu, a mianowicie:
a. kierownik jednostki organizacyjnej
b. członek komendy szczepu lub wyższej jednostki organizacyjnej
c. członek komisji prób na stopnie instruktorskie
d. opiekun akcji harcerskich /gdzie istnieje wymaganie prawne lub regulaminowe.
e. członek referatu wychowawczego w hufcu lub wyższej jednostce,
f. redaktor pisma harcerskiego
g. kapelan harcerski
h. członek władz Okręgu lub Obwodu
i. członek władz Naczelnych
j. współpracownik Naczelnictwa lub G.K.H.
29. Harcmistrze, którzy nie wywiązali się z obowiązku corocznej rejestracji lub nie brali czynnego udziału w pracy harcerskiej zaliczeni są do grupy członków nieczynnych – nawet jeżeli wywiązali się z pozostałych obowiązków organizacyjnych.
30. Harcmistrzom nieczynnym nie przysługują uprawnienia wymienione w par. 25 i 26 powyżej.
IX. Zawieszenie lub cofnięcie stopnia
31. Okoliczności oraz procedura zawieszenia stopnia harcmistrza są określone w Regulaminie Starszyzny Organizacji Harcerzy par. IX.
32. Okoliczności oraz procedura cofnięcia stopnia harcmistrza są określone w Regulaminie Starszyzny Organizacji Harcerzy par. III.
ZHP w Polsce
Druhno i Druhu mam ogromną przyjemność przekazać Ci wymagania oraz ideę stopnia harcmistrza ZHP w Polsce z dołączonymi wyjaśnieniami dotyczącymi poszczególnych części idei lub wymagań na ten stopień, które zostały opublikowane kilka tygodni temu. Jak zaraz zobaczysz - słowa idei (i wymagań) różnią się. Te, co są na WhatsApp pochodzą ze starszej wersji. Pod zdjęciami znajduje się treść opublikowanego dokumentu w ZHP w Polsce - i to jest zarówno najnowsza jak i ta poprawna wersja.
"Idea stopnia
Jest wzorem dla instruktorów. Prowadzi zdrowy tryb życia.
Zapis ten należy interpretować szeroko, nie tylko w odniesieniu do zdrowia fizycznego. Problemy ze zdrowiem psychicznym czy emocjonalnym są dziś olbrzymim wyzwaniem w skali społeczeństwa. Ważne, aby być świadomym stanu swojego zdrowia, znać dobre praktyki i stosować je w razie potrzeby, oddziałując przez to przykładem własnym, szczególnie na instruktorów.
Dba o swój wszechstronny rozwój. Stara się odkryć sens życia.
Przeformułowanie tego fragmentu idei podkreśla tezę, że nie istnieje jedna uniwersalna prawda o sensie życia – jest to zagadnienie filozoficzne, które dla każdego może mieć inne rozwiązanie. Nie oczekujemy, że nasi instruktorzy będą rozumieli sens życia człowieka tak samo – zwłaszcza w świetle zapisanej w Statucie otwartości światopoglądowej ZHP.
Konsekwentnie realizuje swoje cele życiowe. Osiągnął założoną przez siebie dojrzałość w życiu rodzinnym, zawodowym i społecznym.
Idea stopnia mówi o założonej przez kandydata dojrzałości, a więc nie określa odgórnie jej poziomu. Trzeba jednak mieć na uwadze sens tego zapisu, tj. oczekiwanie, by harcmistrz na wskazanych polach jawił się we własnych i cudzych oczach jako osoba dojrzała (zapis mówi o dojrzałości jako takiej, a nie poziomie dojrzałości bądź innym określeniu mogącym być interpretowane jako niepełna dojrzałość). Będzie to oczywiście zależne od wieku kandydata i okoliczności.
Kreuje rzeczywistość. Jest znaczącą osobowością w zespole instruktorskim, z którym
aktywnie pracuje w środowisku swojego działania.
Harcmistrz ma być rozpoznawany i pozytywnie kojarzony w swoim środowisku instruktorskim i funkcjonować w przynajmniej jednym zespole instruktorskim.
Dzieli się własnymi doświadczeniami życiowymi i wychowawczymi i przekłada je na trwały dorobek.
Z tego zapisu wynika, że harcmistrz powinien mieć doświadczenie ogólnożyciowe i wychowawcze, którym warto się już dzielić i które wniesie coś nieoczywistego do działań innych instruktorów. Należy mieć to na uwadze przy rozważaniu, czy zgłaszający się kandydat jest już gotowy do otwarcia próby hm. [...]
Po mistrzowsku stosuje Harcerski System Wychowawczy.
Poziom harcmistrzowski to już połączenie dogłębnej znajomości i rozumienia HSW z wieloletnim doświadczeniem i sukcesami w jego stosowaniu. Nie oczekujemy mistrzowskiego opanowania wszystkich metodyk i stosowania w praktyce wszystkich narzędzi wychowawczych itd., ale błędy w stosowaniu HSW w pracy instruktorskiej świadczą o nieosiągnięciu oczekiwanego poziomu. Pamiętajmy, że jednym z aspektów HSW jest Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie, innym zaś przykład własny instruktora, tak więc błędy postaw również są argumentem przeciwko osiągnięciu odpowiedniego poziomu rozwoju instruktorskiego.
Ma dużą wiedzę i umiejętności w zakresie samodzielnego kierowania zespołem.
W momencie zamykania próby kandydat ma mieć dużą wiedzę i umiejętności w tym zakresie – należy to brać pod uwagę przy otwieraniu próby, oceniając, czy dotychczasowe doświadczenie w zestawieniu z działaniami ujętymi w zadaniach próby faktycznie zaowocują zebraniem dużej wiedzy i doświadczenia.
Potrafi inspirować i organizować swoje środowisko do potrzebnego społecznie działania.
Harcmistrz ma być inicjatorem działań potrzebnych społecznie i pociągać za sobą innych – indywidualna praca instruktorska skierowana do wewnątrz organizacji to za mało.
Wpływa na oblicze harcerstwa, buduje jego tożsamość.
„Tożsamość” to według słownikowej definicji „świadomość wspólnych cech i poczucie jedności” (Słownik Języka Polskiego PWN). Oczekujemy, że harcmistrz będzie z jednej strony rozumiał, co definiuje harcerstwo i jakie elementy składają się na jego tożsamość, a z drugiej – aktywnie działał na rzecz budowania poczucia jedności harcerzy (nie tylko ZHP!). Na tym poziomie aktywność kandydata wywiera realny wpływ na kształt harcerstwa, stąd istotne jest głębokie zrozumienie różnych kwestii ideowych, znajomość źródeł i celów poszczególnych elementów tożsamości i rozwaga przy podejmowaniu decyzji o zmianach.
Warunki otwarcia próby
1. Pozytywnie oceniona praca instruktorska przez co najmniej 24 miesiące od przyznania stopnia podharcmistrza.
[...] Wskazany tu okres jest wielkością zalecaną, właściwą w większości przypadków, a nie sztywnym warunkiem. Czas ten ma umożliwić kandydatowi zebranie doświadczenia i rozpoczęcie budowania swego autorytetu wśród kadry, tak by następnie w trakcie próby miał on już „wiedzę i doświadczenie”, którymi będzie mógł się dzielić, mógł osiągnąć status „znaczącej osobowości” instruktorskiej, osiągnął etap „posiadania dużej wiedzy i doświadczenia w zakresie samodzielnego kierowania zespołem” – czyli miał realną szansę osiągnąć poziom opisany ideą stopnia harcmistrza.
2. Ukończone 21 lat.
3. Przedstawienie KSI programu swojej próby zapewniającego osiągnięcie poziomu
opisanego w idei stopnia oraz realizację wymagań.
4. Posiadanie aktualnego certyfikatu „Safe from Harm”.
Wymagania
1. W świadomy sposób określa i realizuje własne plany życiowe.
2. Pogłębia swoją wiedzę zawodową.
3. Poza swoimi zainteresowaniami zawodowymi poznaje wybraną dziedzinę nauki lub
kultury.
To wymaganie warto interpretować szeroko, nie skupiając się na słownikowych definicjach nauki i kultury. Jego sensem jest poszerzanie swych horyzontów poza podstawowe obszary funkcjonowania, tj. aktywność zawodową i instruktorską. Z tego punktu widzenia wartościowe będą wszelkie aktywności prowadzące do lepszego rozumienia świata, stymulowania refleksji lub rozwijania wrażliwości – na przykład zaangażowanie się w nowe aktywności fizyczne, podbudowane teoretyczną wiedzą o samej aktywności i jej wpływie na organizm.
4. Świadomie stosuje Harcerski System Wychowawczy, upowszechnia go i dzieli się
własnymi doświadczeniami.
Warto podkreślić, że mowa tu o dzieleniu się swymi doświadczeniami, harcmistrz musi je więc przede wszystkim mieć. Wymagania tego nie wyczerpuje zaangażowanie w kształcenie na podstawie jedynie teoretycznej wiedzy.
5. Przygotował się do roli opiekuna próby na stopień podharcmistrza i harcmistrza.
6. Wykazał się skutecznym stosowaniem „Systemu pracy z kadrą w ZHP” w kierowanym przez siebie zespole instruktorskim.
Od harcmistrza oczekujemy zademonstrowania skutecznego stosowania SPzK w zespole, którym kierował lub kieruje. „Skuteczność” oznacza tu osiągnięcie założonych na wstępie celów (z zakresu pracy z kadrą) i efektywne stosowanie narzędzi. Będzie to na ogół wymagało kierowania zespołem przez dłuższy czas, tak by miały szansę zajść odpowiednie oddziaływania i procesy opisane w SPzK. W wielu przypadkach naturalne będzie realizowanie tego oraz kolejnego wymagania jednym zadaniem.
7. Kierował przez minimum 6 miesięcy zespołem instruktorskim realizującym w sposób planowy działania wynikające z analizy potrzeb środowiska. W działaniu tego zespołu kształtował postawy oraz poszerzał wiedzę i umiejętności instruktorów.
W myśl idei stopnia harcmistrz ma mieć „dużą wiedzę i umiejętności w zakresie samodzielnego kierowania zespołem”. Niniejsze wymaganie mówi też, że kierowanie przez kandydata zespołem ma być polem do kształtowania przez niego postaw i kompetencji instruktorów. Oba te aspekty wymagają czasu i gromadzenia doświadczenia, stąd KSI nie powinny skracać tego okresu. Jeśli kandydat ma faktyczne duże doświadczenie i sukcesy w tych obszarach zdobyte przed otwarciem próby, uczciwsze może być uznanie tego wymagania za spełnione niż akceptowanie chwilowego prowadzenia zespołu.
8. Brał udział w kształceniu kadry – dzielił się swoim doświadczeniem instruktorskim.
Nie oczekujemy, by harcmistrz był kształceniowcem, chcemy jednak, by zdobytym już doświadczeniem dzielił się z młodszymi stażem instruktorami. W takich działaniach kandydat powinien opierać się na swoich faktycznych obserwacjach i przemyśleniach i unikać prowadzenia zajęć z tematów świeżo poznanych na potrzeby próby – wartością dodaną dla odbiorców ma być doświadczenie kandydata, a nie jedynie umiejętność przekazania dalej świeżo zdobytej wiedzy.
9. Zrealizował zadanie instruktorskie na poziomie chorągwi lub Związku.
Podstawową wartością z tego działania ma być poszerzenie świadomości kandydata w wyniku skonfrontowania go z odmiennymi podejściami instruktorów i warunkami funkcjonowania harcerstwa poza własnym hufcem. Ta ekspozycja na różnorodność rozumienia harcerstwa i możliwość współpracy z instruktorami spoza hufca jest głównym kryterium „poziomu zadania” – samo umiejscowienie go w strukturze nie jest tu kluczowe (np. organizacja kursu drużynowych wędrowniczych dla całej chorągwi przez HZKK najprawdopodobniej nie zrealizuje tego wymagania, ale organizacja kursu, gdzie członkowie komendy są z różnych hufców – już może). Drugorzędnym aspektem „poziomu zadania” jest skala – zorganizowanie zlotu chorągwi jest większym wyzwaniem niż zlot hufca; nie powinno to jednak być głównym źródłem wyzwań w zadaniu, ponieważ naszym celem jest kształtowanie świadomych wychowawców i poszerzanie perspektyw, a nie szkolenie organizatorów imprez masowych.
10. Opracował i upowszechnił materiały wspierające realizację misji ZHP (np.
opracowania pisemne, aplikacje, filmy) jako wkład w dorobek Związku.
Ponieważ Związek dysponuje już sporym zasobem materiałów programowych i metodycznych, SSI rozszerzył tematykę oczekiwanego dorobku na „materiały wspierające realizację misji ZHP” – w niektórych sytuacjach cenniejsze są dziś materiały dotyczące otoczenia prawnego, postępowania z majątkiem czy utrzymywania zasobów IT niż dublujące się materiały metodyczne. KSI powinny tu jednak zachować zdrowy rozsądek, tak by tworzone materiały faktycznie były przydatne dla Związku i przede wszystkim – stanowiły dla kandydata impuls do rozwoju.
Warunki zamknięcia próby
1. Osiągnięcie poziomu opisanego w idei stopnia i zrealizowanie wymagań próby.
2. Osiągnięcie sukcesu w wybranej dziedzinie.
Harcmistrz ma być inspiracją dla otoczenia, powinien więc mieć w swym dorobku zakończone sukcesem przedsięwzięcia. Ich rodzaj i poziom będą bardzo zróżnicowane, w zależności od wieku i sytuacji życiowej kandydata. Dla jednego sukcesem będzie zdobycie uprawnień zawodowych czy wyremontowanie własnego mieszkania, dla innego podwojenie obrotów swojej firmy czy ukończenie triathlonu.
3. Pozytywnie oceniona praca instruktorska w okresie realizacji próby.
Ta pozytywna ocena powinna pochodzić od kogoś, kto ma i dane, i kompetencje do jej sformułowania. Niemal zawsze naturalną osobą będzie bezpośredni przełożony w rozumieniu regulaminów, jednak jeśli znaczna część działań kandydata jest realizowana poza jednostką, do której ma formalny przydział, warto posiłkować się oceną osoby kierującej jednostką, w której realnie kandydat działa (typowym przykładem będzie realizowanie znacznej części próby w zespole chorągwianym lub centralnym, przy zachowaniu przydziału do macierzystego hufca).
4. Ukończenie kursu harcmistrzowskiego lub aktywne uczestniczenie w minimum 3 innych stacjonarnych formach wymiany doświadczeń poziomu harcmistrzowskiego (kursy, warsztaty, seminaria, konferencje itp.).
Doświadczenia uczestników mówią jednoznacznie, że z kursu harcmistrzowskiego wynosi się więcej korzyści niż z innych form wymiany doświadczeń, w miarę możliwości zachęcamy więc do rozważania w pierwszej kolejności takich kursów. Rozumiemy jednak, że nie zawsze jest to możliwe. Wymagania stawiane formom wymiany doświadczeń poziomu harcmistrzowskiego określone są przez Główną Kwaterę ZHP i KSI nie może dopuścić w zastępstwie innych form nieposiadających odpowiedniej akredytacji. Należy pamiętać, że wymóg ten jest warunkiem zamknięcia próby i KSI nie może żądać ujęcia go w zadaniu (choć kandydat może to zaproponować z własnej inicjatywy) – jeśli kandydat będzie tak chciał, może się po prostu rozliczyć z niego przy zamykaniu próby (oznacza to, że nie można narzucić kandydatowi konkretnej z dwóch dopuszczalnych form spełnienia tego warunku).
5. Poprowadzenie samodzielnej programowo formy podczas HALiZ (obozu, podobozu,
kolonii lub zimowiska) w okresie od zdobycia stopnia podharcmistrza. Uzyskanie pozytywnej oceny swojej pracy.
Podstawowym oczekiwaniem wobec kandydata jest zdobycie doświadczenia w faktycznym organizowaniu (koordynowaniu) i prowadzeniu harcerskiego wychowania na intensywnej, długiej formie wyjazdowej. Z tego punktu widzenia prowadzenie samodzielnego programowo podobozu na zgrupowaniu (pełnienie funkcji komendanta podobozu) jest cenniejsze niż np. pełnienie funkcji kierownika wypoczynku na zgrupowaniu w sytuacji, gdy faktycznym wychowaniem zajmują się inni. KSI powinna zwracać uwagę, by zakres działań przywoływanych dla wykazania spełnienia tego warunku odpowiadał faktycznemu celowi tego wymagania, m.in. pod względem skali i czasu trwania.
6. Pełnienie funkcji opiekuna pozytywnie zakończonej próby na stopień instruktorski
w okresie od zdobycia stopnia podharcmistrza.
Oczekujemy, że każdy harcmistrz będzie miał realne doświadczenie przeprowadzenia z sukcesem próby instruktorskiej. W niektórych przypadkach główną trudnością może być znalezienie chętnego kandydata do stopnia pwd., bo o takiej próbie tu mowa – np. jeśli kandydat na harcmistrza działa przede wszystkim w zespołach chorągwi lub centralnych, gdzie trudno o kontakt z osobami wstępującymi dopiero na ścieżkę instruktorską. Na ogół świadczy to o zbyt wczesnym odejściu od bezpośredniej pracy wychowawczej, niemniej jednak w takich przypadkach należy zwrócić kandydatowi na harcmistrza uwagę na to wymaganie, by nie stało się ono przyczyną niepowodzenia całej próby.
7. Posiadanie aktualnego certyfikatu „Safe from Harm”.
Oznaka stopnia
Oznaką stopnia harcmistrza jest czerwona podkładka pod krzyżem harcerskim i czerwona lilijka na lewym rękawie munduru."
Dzisiejszym wpisem kończymy przedstawianie definicji, idei i wymagań związanych ze stopniem harcmistrza. Za tydzień idziemy dalej.
Masz jakieś pytania? Napisz do nas!
Życzymy spokojnego weekendu i do usłyszenia za tydzień!
Ściskamy,
Zespół Just Scouts
BIBLIOGRAFIA:
Regulamin Stopnia Harcmistrza
https://www.zhpharcerze.org/application/files/1217/1224/0713/Harcmistrz.pdfHarcApp - Strefa Instruktorska
System Stopni Instruktorskich z objaśnieniami Rady Naczelnej ZHP
Komentarze